Dolunay…

Eski telaşlar yok artık. Yürek sessiz bir deniz. Dalgasını en son gittiği kıyıda bırakmış. Kıyı yangın yeri. Eski koşturmalar yok artık. Yolun yarısında çıkartmışım ayakkabıları. Yalın ayak bir çimenin üstü. Çimenler artık sararmış. Eski havalar yok artık. Gömleğin üst düğmesini açmışım. Gömleğin cebi sökük. Eski kapılar yok artık. Gidip zillere basıp da kaçamıyorum. Kameralar iliştirmişler. Eski caddeler yok artık. Yaslanmışım bir levhaya. Ağaçlarımı sökmüşler ağaçlarımı. Eski bir ben yok artık. Ayaklarım çıplak, gömleğin cebi sökük, ellerim cebimde, dudaklarım da sessiz bir ıslık, eski bir şarkı, detone yine martılar, sigarayı da bozdular. Ne lanet bir gece, ne güzel bir Dolunay…

Yorum bırakın