Ahh Ercüment ben geldim yine
Onsuzluğun bilmem kaçıncı akşamında 
Henüz bahsetmedim mi
Yanılma Ercüment yanılma
Hadi gel otur şöyle azıcık
Bakma masama, az kavun az peynir
Bir aksak sandalye, bir kırık kalp işte
Hepsinden birazcık 
Ahh be Ercüment 
Bi yerden başlamalıymış insan
Öyle dedi ruhu sarışınlar 
Her şeye karışanlar 
Yüzleri kırışanlar
İki arada bi derede sıkışanlar 
Gelemem ben sıkışıklığa 
Kaçtım elbet
Sözün bittiği yere kadar gelmişim 
Hasiktir Ercüment Hasiktir
Hasiktir dedim kendi kendime
Nasıl bir sessizlik 
Nasıl bir karanlık 
Nasıl bir onsuzluğun ortası
Tahmin bile edemezsin 
Arnavut ciğerini uzatsana 
İki lokma geçsin kursağımızdan 
İttirsin yuva yapanları 
İçin için yananları 
Güneşi söndürülen iklimi bozuk yarınları 
Duyuyor musun Ercüment 
İçerde ud taksimi 
Dışarıda hicaz mevsimi
Aylardan sahi kaçıncı Haziran 
Neyse neyse Ercüment 
İki buz atsana içine
Soğuk ter döksün bardaklarımız 
İçimizde bi yerlerde yazdıklarımız
Aklın en ücra köşesinde kaldıklarımız 
Ben mi nasılım
Fena sayılmaz halim
Bir iki ruh edindim kendime
Ervahı ezeldeyim 
Hem sen beni boşver
O nasıl ondan bahset
Tanımıyor musun
Saçmalama Ercüment saçmalama 
Saçlarında açelya açmış
Görmedin mi
Bastığı yerler çimen üstü kelebekler 
Görmedin mi
Baktığı yerler ilkbahar 
Görmedin mi
Peki ya dokunduğu yerler
Dokunduğu yerler yeşil dal üstü erikler
Görmedin mi
Kalk masadan Ercüment kalk
Benim de gözüm görmesin seni
Ben mi nasıl giderim
Ben gitmeyi bilmem Ercüment 
Hadi hoşça kal şimdi...